“Welbeschouwd, zijn de foto’s die ik nu maak, de foto’s die ik in de afgelopen pakweg 45 jaar niet gemaakt heb. Ik ben bezig met een inhaalrace tegen de klok. Mijn creativiteit zat verscholen in mijn ziel. Nu pas is er ruimte toe te geven aan de 125e van een seconde om te scheppen.”
– Peter-Paul Lucker
23/03/26
Zoals jullie inmiddels weten, krijgt mijn roman AFDRUK inmiddels een nieuw leven buiten het boek. Samen met fotografen René Lauffer en Peter-Paul Lucker werk ik aan een literair fotoproject rond de roman. Zij raakten gefascineerd door het centrale motief van het boek: de foto die nooit gemaakt werd — en willen zich door dat idee laten inspireren bij het maken van nieuwe fotoseries. Het project zal uiteindelijk worden gepresenteerd in fotogaleries, waar tekst en fotografie elkaar zullen ontmoeten.
Ik weet dat de vraag zinloos is, of ten minste een paradox inhoudt, maar ik stel hem toch:
“Heb jij wat dat betreft een lievelingsfoto?”
Peter-Paul:
“Ik denk dat mijn lievelingsfoto nog niet gemaakt is. Wel zijn er betekenisvolle foto’s. Bijvoorbeeld ‘De kleur van je hart’. Deze foto is vernoemd naar het lied ‘Zwart Wit’ van Frank Boeiijen uit 1984.”
‘De kleur van je hart’ heeft als afmetingen 75 x 100 cm. De foto is een statement tegen polarisatie. De vaas heeft een donkerrode bloedkleur. De zwarte en witte tak komen samen in de vaas.
Nog even over de paradox:
In de spiegelwand achter de bar zag hij hen in een flits, een blonde circa veertigjarige vrouw in een zwart truitje naast een jongen met donker, sluik haar. Dit was de foto die hij nooit te zien zou krijgen, schoot het door hem heen.
(Uit AFDRUK, deel II, hoofdstuk 2)
Deze gedachte komt uitgerekend van een fotostudent die zijn camera altijd bij zich draagt, alsof die een verlengstuk van hemzelf is. Juist hij mist die ene foto—hoe kan dat? Tegelijk blijft hij zich die opname zijn leven lang voorstellen: een foto die nooit werd gemaakt, maar des te hardnekkiger blijft bestaan. Daarin schuilt de paradox. Is het een vroege confrontatie met verlangen en gemiste kansen? Peter-Paul Lucker en René Lauffer nemen die uitdaging in elk geval wél aan.
– wordt vervolgd.
