“Vandaag een gesprek gehad met mijn model. We hebben besproken hoe ‘de foto die nooit genomen is’ eruit moet komen te zien. Emotie durven te tonen stond centraal, en de andere foto is een reflectie op haar moeder, die is overleden.
Verder hebben we de kledingkeuze besproken. Vervolgens zijn we naar tweedehandswinkels gegaan om kleding en schoenen te kopen: kleding die ze zelf nooit zou dragen, maar wel zou willen. Hierna maakten we een afspraak voor de shoot.
Het is heel bijzonder dat iemand zich, met diepe gevoelens die nooit naar buiten zijn gekomen, op deze manier wil uiten in een foto die nooit genomen is.”
Ik kijk, net als René, uit naar het moment waarop hij zijn model zal fotograferen en die ene nooit genomen foto alsnog vastlegt — en daarmee de paradox tot leven brengt. Waar mijn roman Afdruk vooral inzoomt op onbeantwoorde vragen en Peter-Paul het thema imperfectie onderzoekt, lijkt René zich te richten op iets wat ons alle drie bezighoudt en misschien wel het overkoepelende thema vormt: gemiste kansen.
12/04/26
Zoals jullie inmiddels weten, krijgt mijn roman AFDRUK een nieuw leven buiten het boek. Samen met fotografen René Lauffer (rechts op de foto) en Peter-Paul Lucker werk ik aan een literair fotoproject dat voortbouwt op het verhaal. Zij raakten gefascineerd door het centrale motief — de foto die nooit gemaakt werd — en laten zich daardoor inspireren bij het creëren van nieuwe fotoseries. Binnenkort reizen we af naar een roemruchte galerie in Groningen waar René lang geleden al eerder voor een eerste kennismaking en gezamenlijk overleg.
– wordt vervolgd
