(Foto: Andrés Gallardo Albajar)
Als alleen feiten telden, zei iemand eens, zou het telefoonboek het Boek der Boeken zijn. Hij herinnerde zich die telefoonboeken. Je vond ze op postkantoren, in huiskamers en telefooncellen. Maar zij stonden er niet in.
(Uit AFDRUK, deel III, hoofdstuk 11)
De roman AFDRUK krijgt inmiddels een nieuw leven buiten het boek.
Samen met fotografen René Lauffer en Peter-Paul Lucker werk ik aan een literair fotoproject rond de roman. Zij raakten gefascineerd door het centrale motief van het boek: de foto die nooit gemaakt werd — en willen zich door dat idee laten inspireren bij het maken van nieuwe fotoseries. Het project zal uiteindelijk worden gepresenteerd in fotogaleries, waar tekst en fotografie elkaar zullen ontmoeten.
Verlangen en gemiste kansen: de foto die nooit gemaakt werd
Soms is het niet de foto die we maken die ons blijft achtervolgen. Maar juist de foto die nooit werd gemaakt. Dat is het uitgangspunt van mijn roman AFDRUK.
Inzet van het verhaal is een voorwerp dat hoofdpersoon Carl als twintiger in zijn bezit kreeg: een licht beschadigde haarkam, gevormd als een vogel. Verwijst dit voorwerp naar een onzichtbaar geworden verleden dat ongemak oproept en deel uitmaakt van een dramatische geschiedenis? Of krijgt het verhaal door Carls herinneringen toch een naam en een gezicht?
In AFDRUK raken beeld, herinnering en geschiedenis met elkaar verweven — met als kern een vraag die blijft hangen:
Welk verhaal hoort bij de foto die nooit gemaakt werd?
De fotografen die aan het project meewerken vonden juist in die vraag hun inspiratie.
Sleutelwoorden in de dialoog met hen: verlangen en gemiste kansen.
Wordt vervolgd.
